Getest: Valtra T214 Direct is niet probleemloos, nog wel kosteloos
Deze keer in de TREKKER-duurtest een Valtra T214 Direct. Hiervoor volgen we een specifieke Valtra T214 die in goed drie jaar tijd ruim 3.000 uur klokte op een veelzijdig bedrijf. Er wordt met plezier met de trekker gewerkt. Er waren een aantal reparaties, maar daarvoor werden vanwege garantie of uit coulance geen facturen verstuurd. Ook spreken we gebruikers. Wat zijn hun bevindingen met de Valtra T214 Direct?
Na ruim 3.000 draaiuren op een veelzijdig bedrijf staan er zeven reparaties in het reparatiedagboek van de Valtra T214 Direct in deze duurtest. De reparaties variëren van klein, zoals een defecte ruitenwissermotor, tot vrij ingrijpend, zoals een lekkage bij de ingaande as van de transmissie, waardoor de trekker moest worden gesplitst. Maar goed, alles gebeurde onder garantie of uit coulance. Zodoende heeft het bedrijf vooralsnog geen facturen van reparaties gezien.
Lees verder onder de foto
Veelzijdig ingezet
De trekker die we volgen is van bouwjaar 2020. Dat betekent dat deze is voorzien van het SmartTouch-bedieningsconcept waarmee Valtra de T-serie sinds 2017 uitrust. Voor de kenners: in 2021, dus een jaar nadat deze geteste trekker is gebouwd, verving Valtra de vierde generatie T-serie door de vijfde generatie.
Zoals gezegd is de testtrekker in gebruik op een veelzijdig bedrijf: loonwerk met een bosbouwtak. Dat zet de Valtra jaarlijks zo’n 1.000 uur in. Dan moet je denken aan werk met een vierpotige Volmer-diepwoeler, een Lemken-kopeg-zaaicombinatie en een zware Kuhn-frees (zie hieronder: Inzetprofiel).
Ook is er transportwerk bij, zoals met een dolly-opleggercombinatie voor het transport van houtsnippers en een 18-kuubs Joskin-mesttank met 6 meter brede schijvenegbemester. Tot slot een bijzonderheid: een Ahwi M650-bosfrees, waarbij de TwinTrac-omkeerinrichting van pas komt.
Lees verder onder het inzetprofiel van de geteste Valtra T214 Direct
Prima motorprestaties
Goed, de trekker wordt dus niet gespaard op het testbedrijf. Maar de Agco Power-motor met 7,4 liter inhoud voldoet zowel qua prestaties als qua dieselverbruik aan de verwachtingen van de eigenaar. De motor levert 158 kW/215 pk en bij aftakas- of transportwerk komt daar een boost bij, waardoor de motor 169 kW/230 pk levert. Om een indicatie te geven van het dieselverbruik: gedurende een hele dag transport met een silagewagen verbruikt de Valtra gemiddeld slechts 15 liter per uur.
Ook de koelcapaciteit is in orde. Althans, dat was zo totdat bij 1.320 draaiuren de waterpomp begon te lekken. Het werk lag niet lang stil: de waterpomp is snel vervangen door een gemodificeerde versie. De motor komt nog een keer voor in het reparatiedagboek, want bij 206 draaiuren ging de turboslang lek. Ook die is vlot vervangen door een verbeterde versie – uiteraard kosteloos vanwege garantie.
Lees verder onder foto’s en kaders
Schakelende cvt
De traploze transmissie van Valtra heeft een bijzonder karakter, want deze werkt met vier mechanische rijbereiken waartussen je moet schakelen. Omdat het testbedrijf al ervaring heeft met verschillende merken met traploze transmissies, geeft het gauw toe dat de Valtra-oplossing niet de beste van allemaal is. De functie waarbij de trekker automatisch schakelt tussen de C- en D-groep wordt maar zelden gebruikt. Omdat je als je dit handmatig doet, zo zegt het testbedrijf, beter kunt anticiperen. Daar komt bij dat de aansturing van de cvt fijner kan. Want als je bijvoorbeeld snel een verkeerslicht nadert en je remt af, dan heeft het systeem moeite om direct de neutraalstand te vinden. Ondanks de remmen rolt-ie dan soms een paar centimeter achteruit.
Bij 1.630 draaiuren blijkt dat er olie lekt langs de ingaande as van de transmissie. Daarvoor moest de trekker in tweeën worden gesplitst. Tegelijk met die reparatie heeft de dealer in het kader van productverbetering ook een hitteschild op de SCR-katalysator aangebracht.
Tot 57 km/u
Voor het vele transportwerk rijdt de testtrekker tot 57 km/u. De motor draait bij die rijsnelheid dan met een zuinige 1.700 toeren. Om ook bij aftakaswerk een efficiënt motortoerental te kunnen gebruiken, moet je bij aanschaf goed nadenken welke toerentallen het beste passen bij de werkzaamheden. Omdat maximaal drie toerentallen leverbaar zijn, moet je kiezen uit 540/540E/1000, of 540E/1000/1000E. Het wisselen tussen die toerentallen gaat gemakkelijk via het beeldscherm.
Een toerentalsensor zorgde wel tweemaal voor ergernis; na 970 draaiuren was het door een kapotte sensor niet meer mogelijk om van toerental te wisselen. Dat bleek een kosteloze en relatief gemakkelijke reparatie. Kort voor het einde van deze duurtest ging de sensor echter opnieuw kapot.
Uitstekende hef en hydrauliek
Over de hefinrichting en de hydrauliek valt nauwelijks wat te klagen. Met de grote bosfrees achterop valt op hoe degelijk de hefarmen en de mechanische zijstabilisatoren zijn. Positief: er is een apart oliereservoir (47 liter extern bruikbare olie) en de axiale plunjerpomp levert veel olie. De elektrische ventielen bedien je al gauw blindelings. Ook de achterbrug is lekker overzichtelijk, met een degelijke topstanghouder. Allerlei zaken, zoals de Isobus-stekker, zijn ook goed toegankelijk.
Wat je misschien mist zijn drukontlastende hendels bij de hydrauliekaansluitingen om slangen gemakkelijker af te koppelen. Bovendien zou Valtra de aanduiding van de externe bedieningselementen duidelijker kunnen maken. Maar het reparatiedagboek bleef op het gebied van hef en hydrauliek helemaal leeg – uitstekend!
Cabine: goede instap, stroeve deurgreep
De trekker heeft een fijne instap naar de cabine toe. Wel wat vervelend zijn de stroeve deurgreep en de deur die moeilijk sluit. Hier moet je elke keer even kracht zetten. Van de binnenkant gezien had de deurgreep wat hoger gepositioneerd mogen zijn. Verder is er vooral lof, bijvoorbeeld voor de krachtige airco en kachel, de comfortabele luchtvering en het lage geluidsniveau.
De cabine had echter best wat ruimer mogen zijn. Vooral omdat Valtra vrijwel de enige fabrikant is die in deze vermogensklasse een relatief goedkope omkeerinrichting aanbiedt. Die komt overigens op het testbedrijf van pas met de bosfrees.
Fijne terminal
Het is handig dat je in het beeldscherm voor elk werktuig een profiel kunt maken, opslaan en terughalen. Zo heb je in één keer alle instellingen, zoals voor de hydrauliek, weer terug. Daarnaast is de rekencapaciteit van het SmartTouch-beeldscherm stabiel.
Minder betrouwbaar bleek de eerste motor van de 270-gradenruitenwisser. Die is na iets meer dan 1.000 draaiuren gratis vervangen door een nieuwe.
Comfortabel en wendbaar
De Valtra T214 heeft een behoorlijk lange wielbasis (3 meter), maar is door een grote stuuruitslag toch behoorlijk wendbaar. Ook op het gebied van rijcomfort scoort-ie goed: de lange wielbasis en luchtgeveerde vooras dragen daaraan bij. Het toegestane totaalgewicht is 13,5 ton.
Bij 1.520 draaiuren is het aanhangerremventiel aangepast in het kader van productverbetering. Kort daarna zorgde bij 1.630 draaiuren het rempedaal voor ergernis, vanwege een lekkage vanonder het pedaal. Daardoor liep olie de cabine in. Ook deze reparatie werd kosteloos en vlot uitgevoerd.
Opmerkelijk is dat Valtra af fabriek extra beplating levert die de royale dieseltank (380 liter) beschermt. Praktisch, zeker voor wie de trekker ook wel eens in de bosbouw gebruikt. Ook degelijk ogen de koelers onder de motorkap. Je kunt hier weinig uitvouwen of openklappen en dat maakt het schoonmaken wat lastiger. Maar lof is er voor de gescheiden oliehuishouding voor transmissie- en hydrauliekolie. Over olie gesproken: de kosten voor onderhoud (olie en filters) zitten op €2,06 per draaiuur.
Een detail, maar voor sommigen niet minder van belang: de chromen onderdelen rond de koplampen en op de deur zien er na drie jaar al niet meer zo mooi uit. Dat geldt ook voor de trap: de treeplanken roesten (te) snel. Inmiddels heeft Valtra die vervangen door aluminium traptreden.
Mede-auteur: Hubert Wilmer
Gerelateerde tags: Trekkers, Trekkertest, Valtra