Viercilinders met veel pk’s zijn populair. Daarom testten we nu die van Deutz-Fahr: de 6170.4 met 163 pk. Kenmerkend is z’n korte wielbasis, en mede daardoor draait de trekker lekker krap! Ook is hij sterk – we meten prima waarden voor voor hef, wielen en aftakas. Anderzijds: geen records op het gebied van zuinigheid, en de cabine is toe aan een opfrisser. Recent testten we nog een traploze TTV, daarom nu een powershift.
De markt vraagt om compacte viercilindertrekkers met veel pk’s onder de kap – dat zijn over het algemeen de bestsellers. Daarom in deze test die van Deutz-Fahr: de Agrotron 6170.4 met 120 kW/163 pk. Omdat we eerder dit jaar nog een 6190 TTV hadden, met dus een traploze transmissie, hebben we nu een uitvoering met powershiftbak. Voor we een blik ónder de motorkap werpen, willen we in deze test opnieuw lof uitspreken over de styling van Deutz-Fahr. De trekker oogt simpelweg heel chic.
Bekijk hieronder de testmetingen, de technische gegevens en de vergelijking van de Deutz-Fahr 6170 met twee klasse-concurrenten: John Deere 6R 150 en Kubota M7153. Niet goed leesbaar? Bekijk deze PDF.
Plus en minpunten en het eindoordeel lees je onderaan dit artikel.
We trekken de kap open en werpen een blik op de koeling, wat bij de testers meteen goedkeurende knikjes oplevert. Zo hoort het ook! Want je opent de koelers gemakkelijk, zelfs met een handvat, en kun je dus makkelijk schoonblazen. Als (optioneel) ook nog een omkeerbare koelventilator leverbaar zou zijn, dan was het perfect.
Afijn, de TCD 4.1-viercilinder is een vertrouwde Deutz-motor met wastegate-turbo. De motor voldoet aan de Fase V-emissienorm met dieseloxidatiekatalysator (DOC), roetfilter (DPF) en AdBlue (SCR-katalysator). De tankinhoud is respectabel voor deze klasse: 300 liter. De AdBlue-tank is 21 liter groot.
Tijd voor de aftakasrem! Bij het DLG-testcentrum meten we 102,6 kW aan de stomp bij nominaal toerental (2.100 toeren). Volgens de folder levert de motor dan 120 kW, maximaal is dat 126 kW. Aan de aftakas meten we maximaal een respectabele 112,6 kW (bij 1.900 toeren). Geen gekke waardes dus. Temeer omdat we een maximaal koppel meten van een forse 653 Nm, en 40% koppelstijging bij maar 30% toerendaling. Dat karakter merk je in de praktijk meteen zodra je het motortoerental iets verhoogt.
Tijdens de aftakasmetingen is het netjes 20 graden in de hal. Buiten is het, tijdens de trekkrachtmetingen, slechts 5 graden. Misschien heeft de 6170.4 daarvan profijt, maar linksom of rechtsom: we meten 109,8 kW trekkracht. Dat is zeer goed.
Op het gebied van zuinigheid zijn er geen records. Bij het meten van het aftakasvermogen verbruikt de trekker bij een nominaal toerental 281 g/kWh (+12 g/kWh Adblue). Als het maximale vermogen wordt gegeven, is dat 266 g/kWh (en 12,7 g/kWh AdBlue). Beide liggen boven het gemiddelde van deze vermogensklasse. Ook in de PowerMix-meting, waarbij tegelijk vermogen wordt gevraagd van de wielen, de aftakas en de hydrauliekpomp, ligt het verbruik (iets) bovengemiddeld. Bij alle metingen ligt het verbruik nét een paar procent boven of onder het gemiddelde, met als uitschieter het zware aftakaswerk (6 tot 7% bovengemiddeld).
De Powershift-transmissie met vijf versnellingen en zes powershifttrappen is niet alleen ongeveer €3.500 of €25.000 goedkoper dan de geautomatiseerde RC-Shift of de traploze TTV, maar heeft ook goede overbrengingsverhoudingen. Met de zes trappen dek je een behoorlijk snelheidsbereik. De powershift is er als twee uitvoeringen: met maximaal 40 km/u (bij 1.575 tpm) of – zoals wij hem testten – als 50 km/u-variant (bij 1.970 toeren). Onze transporttest toont wel aan dat die hoge snelheid komt met een prijs, want het dieselverbruik ligt dan 20% boven gemiddeld. Ook maakt de versnellingsbak een hinderlijk geluid bij hoge rijsnelheid.
Je zult even moeten wennen aan het onduidelijke gevoel van de versnellingspook, maar de lastafafhankelijke schakelautomatiek (APS, zo’n €600 extra) schakelt de powershift perfect. Het schakelmoment stel je in via de oranje Eco/Power-draaiknop en het schakelbereik gaat via het menu.
Minder handig is dat als je een aangepaste startversnelling wilt gebruiken, je de koppeling twee keer moet gebruiken zodat die actief wordt. Aan de andere kant scoort Deutz-Fahr punten met een optionele kruipversnelling (vanaf 370 m/u) en de standaard instelbare agressiviteit (in vijf trappen) van de F/R-shuttle. Standaard zijn er vier aftakastoeren. Terwijl het schakelen hiertussen gaat via bowdenkabels, werkt de bediening met de ‘stoel verlaten’-knop perfect.
Deutz-Fahr levert de trekker standaard nog met een tandwielpomp met een pompcapaciteit van 84 l/min. Het is zeker de moeite waard om plusminus €2.500 extra te investeren voor de axiale plunjerpomp met 120 l/min capaciteit, of misschien zelfs €3.600 voor de 160 l/min-pomp. De testtrekker heeft die 120 l/min-pomp. Daarmee meet het DLG-testcentrum een oliestroom van 118 l/min en een bruikbaar vermogen van 33,7 kW. Dit is prima, net als het feit dat je 40 liter kunt onttrekken.
Je hebt keus tussen mechanische en elektrische ventielen. Onze testtrekker had een mix: twee elektrische ventielen met tijd- en debietregeling, en twee ventielen met hendels op de zijconsole en een mechanische smoorklep. Voor wie de trekker bestelt met een voorlader zijn er ook ventielen in het midden beschikbaar. De aansluitingen achterop zijn netjes en goed gemarkeerd. Kritiek hier: er zijn geen drukontlastende hendeltjes waarmee je slangen onder druk kunt loskoppelen, en door de stofkappen passen slangen met korte aansluitingen niet.
Bij het bestellen van de trekker kun je kiezen tussen 80 millimeter dikke hefarmen aan de achterkant, of voor een kleine €1.000 meer 100 millimeter dikke, zoals bij de testtrekker. Daarmee tilt hij over het hele hefbereik 6.850 daN (bijna 7 ton). Als de hef hoger komt, loopt de meetwaarde op tot een indrukwekkende 9.400 daN (9.600 kilo). Veel hefkracht voor z’n klasse. Hetzelfde geldt trouwens voor de fronthef: over het hele bereik bijna 3.000 daN.
De bediening van de hefinrichting van Bosch is betrekkelijk eenvoudig. Jammer dat de armleuning losstaat van de bediening; er is een soort ‘zijsatelliet’ met daarop veelgebruikte functies zoals de snelhef, kruishendel, handgas en geheugentoetsen. Je kunt de positie van de zijsatelliet wel verstellen, maar vanuit de stoel kan je de knoppen aan de zijkant niet zien. Net als voorheen: de verstelbare dieptemarkering draait mee met de positieregelaar. En je moet even weten hoe je de hef met een drukknop activeert voor je die kunt gebruiken (of buiten: dubbel drukken).
Het basisframe van de Agrotron-cabine is dit jaar dertig jaar oud, uit 1995. Hoewel de cabine in de loop der jaren continu is doorontwikkeld zijn zes cabinestijlen, en net zo goed de gemeten 73,7 dB(A) onder belasting, niet meer van deze tijd. De stoel draait maximaal 20 graden. Aan de andere kant: de concurrentie kan nog wel wat leren van de bijrijdersstoel en de opbergvakken. Zogezegd is de airco verbeterd, maar die hebben we tijdens de test niet nodig.
Wat niet is verbeterd: de interieurfilters. Die zitten links en rechts in de B-stijlen. Een afdekplaat voorkomt nu dat hier regenwater binnendringt, maar de filters zijn vastgezet met torx-schroeven. Dat is onpraktisch. Qua verlichting zijn er volop opties, handig te bedienen via een paneel in de rechter B-stijl.
Je kunt de trekker krijgen zónder beeldscherm. De kleine iMonitor die de testtrekker heeft, is optioneel. Net als het stuursysteem met EasySteer-functie waarmee je de stuuroverbrenging kunt instellen. Je moet wel even weten dat de activeringsknop daarvan niet in het zicht zit (aan de zijkant van de bedieningsatelliet).
De compacte viercilinder legt wel gewicht in de schaal: 7.330 kilo. Het toegestane totaalgewicht is beperkt tot 11,5 ton en daarom houdt de trekker een laadvermogen over van 4.170 kilo. De testtrekker staat op VF540/60 R28- en VF 650/65 R38-banden. De voorasvering doet behoorlijk stug aan in vergelijking met wat we van Deutz-Fahr gewend zijn, maar het rijcomfort op de weg is evengoed prima. Daar zal vooral de pneumatische cabinevering verantwoordelijk voor zijn.
We meten een draaicirkel van slechts 10,80 meter (op 194 centimeter spoorbreedte) en dat is goed voor z’n klasse! Dat maakt het een comfortabele, wendbare transporttrekker.
Dan nog een paar woorden over het onderhoud en de prijzen. Ten eerste: niet alleen de transmissie- en hydrauliekolie hebben een verversingsinterval van 1.000 uur, de motor heeft dat ook. We schreven al positief over de toegankelijkheid van het koelpakket. Ook noemenswaardig is dat bij de instap een persluchtaansluiting is gemonteerd, en er af fabriek een blaaspistool is aan een spiraalslang (en een opbergvak aan de linkerkant van de trekker).
De prijzen blijven altijd even schrikken. De testtrekker zit bruto om en nabij de €200.000. Het is echter een publiek geheim dat in de praktijk kortingen van soms meer dan 40% mogelijk zijn.
Mede-auteur: Hubert Wilmer
Gerelateerde tags: Deutz-Fahr, Trekkers, Trekkertest
