TREKKER heeft elf ‘boerenmesttanks’ op een rij gezet. De mesttanks hebben een tankinhoud van 10.000 tot 12.000 liter, zijn eenvoudig uitgevoerd (één tank, één as, één pomp) en hebben banden eronder die minimaal 80 centimeter breed zijn. Juist die eenvoud maakt deze enkelassige mestanks aantrekkelijk voor veehouders. Foto’s: fabrikanten
Enkelassige mesttanks op grote banden met een inhoud van 11 kuub zijn nog altijd populair. Ze zijn wendbaar, relatief licht en passen goed bij middelgrote trekkers. Maar de verschillen tussen merken en uitvoeringen zijn groter dan het op het eerste gezicht lijkt. Een marktoverzicht.
De enkelassige mesttanks in dit overzicht voldoen aan de volgende specificaties: een tankinhoud van 10.000 tot 12.000 liter, eenvoudig uitgevoerd (één tank, één as, één pomp) en banden eronder die minimaal 80 centimeter breed zijn. In Nederland leveren elf merken een dergelijke tank. Bij sommige fabrikanten, zoals Joskin, is het aanbod aan 11-kuubs mesttanks groot. Maar zoals gezegd beperken we ons in dit overzicht tot de eenvoudige uitvoeringen waarbij de tank zo laag mogelijk tussen de wielen ligt. Dit voor een laag zwaartepunt en dus stabiliteit.
Juist die eenvoud maakt dit type ‘boerenmesttank’ aantrekkelijk voor veehouders. Zeker op percelen met smalle kopakkers of een krappe toegang blijft een enkelasser wendbaarder dan grotere combinaties. En: deze tanks sluiten goed aan bij trekkers in het middensegment, zonder dat het totaalgewicht te hoog wordt. In de praktijk betekent dit iets vaker rijden, maar wel met meer controle en minder risico op vastrijden onder natte omstandigheden.
Bij een enkelasser rust het volledige gewicht op één as. Dat stelt hogere eisen aan de constructie van het chassis en de as zelf. Een goede gewichtsverdeling is cruciaal, opdat de disselbelasting niet te hoog wordt en de trekker voldoende grip houdt. De enkelassers die aan een normale trekhaak bevestigd zijn, zitten aan een maximale disselbelasting van 1.500 tot 2.500 kilo. Is de enkelasser bevestigd aan een K80-trekhaak, dan mag de disselbelasting ruim 3.000 kilo zijn. In de praktijk betekent dit dat de plaatsing van de as ten opzichte van het zwaartepunt van de tank bepalend is voor de oplegdruk op de trekhaak.
Sommige mesttanks hebben ook een uitschuifbare as, zoals die van Peecon. Op deze manier wordt het gewicht nog beter verdeeld tijdens de werkzaamheden. Wel zorgt het systeem voor een hoger eigen gewicht.
Vacuümtechniek blijft dominant
De meeste enkelassige mesttanks zijn uitgerust met een vacuümpomp. Deze techniek is beproefd en betrouwbaar, en vraagt relatief weinig onderhoud. Pompcapaciteiten liggen doorgaans tussen de 11.000 en 13.500 liter per minuut. Voor intensiever gebruik, of bij inzet met overpompen van mest en het bouwland injecteren vanuit een voorraadcontainer, is het beter om te kiezen voor een verdringerpomp.
Wat verder opvalt in de tabel: alle mesttanks zijn geschikt voor een bouwlandbemester. Dat betekent dat zowel de tank als de pomp en de hefinrichting sterk genoeg zijn om dit aan te kunnen.
Lees verder onder de foto
Uit de tabel blijkt dat alle mesttanks geschikt zijn voor een bouwlandbemester. Zowel de tank als de pomp en de hefinrichting zijn sterk genoeg om de machine aan te kunnen. Foto: Michel Velderman
Brede band voor lage bodemdruk
Omdat een enkelasser maar één as heeft, is de bandenkeuze van groot belang. In dit overzicht nemen we mesttanks mee met banden vanaf 80 centimeter breed. Bandenmaten met een breedte van 80 of 90 centimeter zijn gangbaar, met lage bandenspanning om de bodemdruk te beperken. Hoe groter het contactoppervlak, hoe beter het gewicht wordt verdeeld.
Uit onderzoek blijkt dat een 650/65 R32-band een contactoppervlak heeft van 0,35 vierkante meter en een bodemdruk van ongeveer 2,0 bar. Een 800/60 R32-band heeft een contactoppervlak van 0,45 vierkante meter en een bodemdruk variërend van 1,6 tot 1,7 bar. Het verschil in bodemdruk tussen een 600- en een 800-band is dus rond 20%. Hier geldt: hoe breder, hoe beter.
Mangat, leidingen en vulsysteem
Het mangat speelt een grotere rol dan vaak wordt gedacht. De diameter bepaalt hoe makkelijk inspectie en reiniging zijn, terwijl de plaats invloed heeft op het vullen. Een mangat aan de voorzijde maakt het eenvoudiger om met een vast zuigpunt te werken, terwijl een mangat aan de achterzijde meer vrijheid biedt bij slanggebruik.
Steeds vaker kiezen gebruikers voor een zuigarm. Bij zo’n beetje elke mesttank is dit ook een optie. Technisch gezien voegt dit extra gewicht toe en complexiteit in de zin van bediening. Maar in de praktijk levert het tijdwinst op en werkt het schoner. Aan de andere kant zorgt een zuigarm ook voor meer precisiewerk voor de chauffeur, en brengt hij vanwege meer bewegende delen ook meer onderhoud met zich mee.
Praktische keuze
Hoewel enkelassers compact zijn, kan het rijcomfort sterk verschillen. Een geveerde dissel vangt schokken op en vermindert de belasting op trekker en chauffeur. Vooral bij transport over de weg of bij hogere rijsnelheden is dit merkbaar.
Ook een verstelbare disselhoogte draagt bij aan een stabiele combinatie, doordat de tank altijd in de juiste stand achter de trekker hangt. Bij bijna iedere tank is een verstelbare dissel tegenwoordig een standaard optie.
