Of je als mechanisatiebedrijf, loonwerker of boer nu tevreden bent met een winstmarge van 1 of 10%, dat is aan ieder voor zich. Zolang je maar niet onder de kostprijs werkt.
‘We zien dat bij boeren de machinekosten gemiddeld met 23% zijn gestegen. En dat bij loonwerkers de omzet (lees: tarieven) gemiddeld met 4% toenemen.” Dit waren de woorden van Abab-manager en accountant Ronnie Buiks op het Abemec-loonwerkerscongres enkele weken terug. Het enige wat hij er aan toe te voegen had, was dat dit forse verschil (4% tegen 23%) hem opviel. Daar liet hij het bij.
Zijn doel was helder: de congresbezoekers aan het denken zetten. Het is immers algemeen bekend dat loonwerkers de tarieven niet snel verhogen vanuit de angst om klanten te verliezen.
Voorafgaand aan het congres, waar ook mensen van Agco, Homburg en ondergetekende spraken, hebben we eens rondgevraagd wat er speelt onder de loonwerkers. De meeste branchegenoten kwamen eensgezind met eenzelfde thema: kostprijsberekeningen. Want de kosten voor salarissen, diesel, en niet in de laatste plaats de nieuwprijzen voor trekkers en machines stegen het afgelopen jaar fors. Alleen al de aanschafprijzen met 20 tot 25%. De vraag is dus relevant: hoe werken al deze prijsstijgingen door in het loonwerktarief?
Over tarieven gesproken, in TREKKER magazine nr. 411 staat een klein marktonderzoek naar werkplaatstarieven. De tarieven lopen fors uiteen in Nederland. Dat is een op zichzelf staand feit. Daar kun je verder weinig van vinden. Uiteindelijk draait het toch om een totaalplaatje waar je als mechanisatiebedrijf, loonbedrijf of boer tevreden mee kan en mag zijn. En of dat nu met een winstmarge is van 1 of 10%, dat is aan ieder voor zich. Zolang je maar niet onder de kostprijs werkt.
Auteur: Bas van Hattum
Lees Thema Werkplaats in TREKKER magazine nr. 411 (december 2022)
Gerelateerde tags: werkplaats, Werkplaatstarieven
